Mowa pogrzebowa dla mamy: przykłady i jak ją napisać

Każda rozmowa z mamą zaczynała się od tego samego pytania: „Jadłaś coś?”. Dzwoniłam z akademika, z pracy, ze szpitala, kiedy urodziłam Zosię. Zawsze najpierw pytała, czy jadłam.

Dzwoniłam do niej z każdą sprawą. Z przepisem na pierogi, z gorączką dziecka, z kłótnią w pracy. Słuchała do końca, a potem mówiła: „Dobra. To teraz zrób sobie herbatę i pomyślimy”.

Przez trzydzieści lat prowadziła mały sklep z pasmanterią na Kościuszki. Znała tam każdą klientkę po imieniu i wiedziała, która szyje komunijną sukienkę dla wnuczki, a która znowu przerabia zasłony. W dniu, w którym zamykała sklep, klientki przyszły z kwiatami. Kolejka stała aż na chodniku.

W domu była zasadnicza. Obiad o drugiej, buty w przedpokoju, najpierw lekcje, potem telewizja. Ale kiedy w liceum uciekłam z ostatniej lekcji na koncert, nie zrobiła awantury. Zapytała tylko, czy było warto. Powiedziałam, że tak. Uśmiechnęła się i kazała mi następnym razem wziąć cieplejszą kurtkę.

Mamo, dziękuję Ci za wszystkie rozmowy i za to, że miałaś czas na każdą moją sprawę, nawet najmniejszą. Wiem, że jeszcze nieraz sięgnę po telefon, żeby do Ciebie zadzwonić. I wiem, o co zapytałabyś najpierw.

Spoczywaj w pokoju.

Moja mama nauczyła mnie jeździć na rowerze, pływać i robić naleśniki. W tej kolejności. Naleśniki wychodzą mi do dziś najgorzej, i to podobno nie jej wina.

Mama była nauczycielką biologii. W domu mieliśmy więcej doniczek niż krzeseł. Każda roślina miała swoje imię, a fikus w przedpokoju nazywał się Zenek. Kiedy wyprowadziłem się na studia, dostałem od niej sadzonkę i kartkę z instrukcją podlewania, rozpisaną punkt po punkcie, jak na lekcji.

Nie lubiła, kiedy ktoś się nad nią rozczulał. Mówiła: „Nie ma co gadać, trzeba działać”. I działała. Pomagała sąsiadom w lekcjach z dziećmi, prowadziła kółko przyrodnicze, a w każdą sobotę jeździła na działkę, bez względu na pogodę.

Mamo, dziękuję Ci za cierpliwość do moich naleśników i do mnie. Twoja sadzonka stoi u mnie na oknie i urosła prawie do sufitu. Podlewam ją tak, jak napisałaś na kartce. Za każdym razem myślę wtedy o Tobie i tak już zostanie.