Mowa pogrzebowa dla męża: przykłady i wskazówki

Przez trzydzieści dwa lata Andrzej robił mi rano kawę. Zawsze za mocną i zawsze z dwiema łyżeczkami cukru, choć słodzę jedną. Przez pierwsze lata mu to mówiłam. Potem przestałam i polubiłam ją właśnie taką. Dziś wiem, że to była najlepsza kawa, jaką piłam. Od kilku dni robię ją sobie sama i żadna nie smakuje tak samo.

Poznaliśmy się na weselu kuzynki. Andrzej usiadł przy niewłaściwym stoliku, a potem nie chciał się przesiąść. Mówił, że to był najlepszy błąd w jego życiu. Powtarzał to przy każdej rocznicy.

Był spokojny i dokładny. Pracował jako geodeta i wszystko mierzył. Odległość do sklepu, wysokość choinki, czas gotowania jajek. Śmialiśmy się z tego z dziećmi, a on śmiał się razem z nami.

Kiedy dzieci były małe, czytał im co wieczór, zmieniając głosy wszystkich postaci. Ola do dziś pamięta, jak mówił głosem wilka.

Andrzeju, dziękuję Ci za trzydzieści dwa lata. Za każdy poranek, za śmiech z dziećmi i za to, że przy Tobie czułam się w domu, gdziekolwiek byliśmy. Nie wiem jeszcze, jak się żyje bez Ciebie. Wiem tylko, że jutro rano znowu nastawię kawę. Z dwiema łyżeczkami cukru.

Spoczywaj w pokoju, kochany.

Mówię dziś w imieniu swoim i naszych dzieci, Kasi i Michała.

Tomek był człowiekiem, który zawsze miał w bagażniku linkę holowniczą, apteczkę i paczkę herbatników. „Na wszelki wypadek”, mówił. Przez dwadzieścia lat ani razu nie holował własnego samochodu. Za to holował samochody połowy osiedla.

W domu był od śmiechu i od naprawiania rzeczy. Wieczorami siadał z Michałem nad modelami samolotów, a z Kasią grał w szachy, choć ona od dziesiątego roku życia zawsze wygrywała. Kasia mówi, że to dzięki niemu nie boi się żadnej awarii. Michał ma po nim cierpliwość do najdrobniejszych śrubek. Widzę Cię w nich codziennie, Tomku.

Dziękujemy Ci za wspólne wieczory, za pomoc i za śmiech, którego tyle było z Tobą w domu. Brakuje nam Ciebie przy stole, w garażu i w samochodzie, w którym dalej wozimy Twoją linkę. Trudno nam się dziś żegnać. Będziemy o siebie dbać, tak jak Ty dbałeś o nas.